Βρίσκομαι εν μέσω των ηχογραφήσεων του νέου μου δίσκου, που θα κυκλοφορήσει στις 30 Σεπτεμβρίου, όμως η ζωή αποφάσισε να μου χαρίσει μια από τις πιο δύσκολες στιγμές που έχω κληθεί να αντιμετωπίσω.
Έχασα τον Μάικ μου.
Τον φίλο μου, τον σύντροφo μου, τον σκύλο μου.
Για δώδεκα ολόκληρα χρόνια ήταν δίπλα μου.
Δώδεκα χρόνια γεμάτα στιγμές, σιωπές, χαρές, δυσκολίες και εκείνη την ανιδιοτελή αγάπη που μόνο ένα ζώο μπορεί να προσφέρει.
Ο Μάικ δεν ήταν απλώς ένα κατοικίδιο. Ήταν οικογένεια. Ήταν μια παρουσία που δεν ζητούσε τίποτα και μου έδινε τα πάντα. Ήταν εκεί χωρίς ερωτήσεις, χωρίς όρους, χωρίς ανταλλάγματα.
Και τώρα, μέσα σε μια περίοδο που θα έπρεπε να είναι αφιερωμένη στη μουσική και στη δημιουργία, καλούμαι να μάθω να υπάρχω χωρίς εκείνον.
Ίσως, όμως, ένα κομμάτι της αγάπης του να μείνει για πάντα μέσα στα τραγούδια μου. Γιατί κάποιοι φίλοι δεν φεύγουν πραγματικά. Μένουν μέσα μας, στις αναμνήσεις μας και σε κάθε στιγμή που θα τους θυμόμαστε.
Καλό ταξίδι, Μάικ μου.
Σε ευχαριστώ για τα δώδεκα υπέροχα χρόνια.
Για όλα όσα μου έδωσες.
Και πάνω απ’ όλα, για την αγάπη σου.
Δε θα σε ξεχάσω ποτέ…